Osoba wskazana na niniejszej stronie nie jest ojcem

Kamili Gasiuk-Pihowicz

Gasiuk Henryk TW „Waldek”

Henryk Gasiuk s. Czesława ur. 07.10.1939 r. w Markówce, IPN Lu 00414/920 i IPN Lu 00419/1863, TW ps. „Waldek” nr rej. 8361 i 1499, Siedlce

Henryk Gasiuk TW „Waldek”
Henryk Gasiuk TW „Waldek”

Mieszkaniec Siedlec. Wykształcenie średnie techniczne o specjalności technik mechanik. Zatrudniony w Siedleckiej Fabryce Maszyn Elektrycznych „FAMA” w Siedlcach na stanowisku starszego referenta działu zaopatrzenia i inwestycji. Do współpracy zwerbował go 12.05.1973 r. na zasadzie lojalności i współodpowiedzialności za bezpieczeństwo i porządek w kraju oficer Referatu SB Komendy Powiatowej MO w Siedlcach por. Zbigniew Kaleniecki. Własnoręcznie napisał zobowiązanie o współpracy przyjmując pseudonim konspiracyjny „Waldek”. Henryk Gasiuk został zwerbowany do zabezpieczenia dopływu informacji w sprawie obiektowej kryptonim „Elektron” i „Pływak”. 1 września 1975 roku został przerejestrowany do Wydz. III SB Siedlce, a w 1987 roku do Wydz. V. W późniejszym okresie był wykorzystywany do SO „Gospodarz” i SOS „Czystka” [sygn. akt: IPN Lu 0421/804].

W jego charakterystyce pracy wystawionej w lutym 1990 roku możemy przeczytać między innymi:

Aktualnie TW jest zatrudniony w PGK Siedlce. Był wykorzystywany, jako źródło ogólnoinformacyjne. W okresie współpracy odbyto 83 spotkania na terenie miasta najczęściej na wolnym powietrzu, samochodzie prywatnym TW lub pracownika, bądź w lokalu gastronomicznym. Podczas współpracy systematyka spotkań była dobra dzięki dopingowaniu poprzez wynagradzanie i wręczanie upominków. Kontakt z TW był utrzymywany na bieżąco w miarę potrzeb w miarę potrzeb uzyskiwania informacji operacyjnych.

Teczka personalna i teczka pracy tajnego współpracownika ps. „Waldek” przed złożeniem do archiwum została mocno wyczyszczona. Jak wynika z charakterystyki TW, w okresie współpracy odbyto 83 spotkania, a w teczce pracy widnieją tylko 3 (słownie: trzy) informacje operacyjne z donosów TW „Waldek” z 1989 roku. Brak też pokwitowań wynagrodzeń i wręczeń upominków dzięki którym systematyka spotkań była dobra. Z analizy dokumentów z innych teczek m.in. SO „Podlasie” [sygn. akt: IPN Lu 0420/99] i SOS „Historyk”[sygn. akt: IPN Lu 0421/341] wynika, iż czynnie uczestniczył w rozpracowywaniu i inwigilowaniu struktur NSZZ „Podlasie” i „Solidarności” na terenie byłego województwa siedleckiego.

Współpracę z nim zakończono 02.02.1990 roku z powodu zmiany sytuacji społeczno-politycznej w kraju i reorganizacją resortu spraw wewnętrznych. Jego akta zostały złożone w archiwum Biura „C” WUSW w Siedlcach z zaliczeniem do kategorii B-10/z.

W archiwach IPN znajduje się w teczce personalnej 12 kart i 6 kart rejestracyjnych w kopercie, a w teczce pracy 5 kart i pusta koperta dokumentów dotyczących jego osoby.

opracował: Leszek Andrzejewski

Dokumenty:

  • IPN Lu 0414/920 - Gasiuk Henryk TW ps. „Waldek” - teczka personalna tajnego współpracownika (7,8 MB)
  • noty IPN - noty wystawione przez IPN potwierdzająca tożsamość: Gasiuk Henryk TW ps. „Waldek” (0,6 MB)
  • IPN Lu 0420/99 - Sprawa Obiektowa krypt. „Podlasie” - analiza sprawy Obiektowej krypt. „Podlasie” nr ewid. 5229 str. 10, plan zabezpieczenia zebrania MKZ NSZZ „Solidarność”, wykaz tajnych współpracowników i kontaktów operacyjnych (3,4 MB)
  • IPN Lu 0421/341 - Sprawa Operacyjnego Sprawdzenia krypt. „Historyk” - wyciąg z informacji operacyjnej od tw ps. „Waldek” (1,3 MB)

 

Inwentarz archiwalny IPN

Nr rejestracyjny: KPMO Siedlce 8361/1973

  • IPN Lu 00414/920/D Teczka personalna tajnego współpracownika pseudonim "Waldek", dotycząca: Henryk Gasiuk, imię ojca: Czesław, ur. 07-10-1936 r. (Mikrofilm diazo)
  • IPN Lu 00414/920/J Teczka personalna tajnego współpracownika pseudonim "Waldek", dotycząca: Henryk Gasiuk, imię ojca: Czesław, ur. 07-10-1936 r. (Mikrofilm jacket)

Ten artykuł znaleziono szukając poniższych fraz:

cenzura*

Ślepa Temida - gdy sądowy miecz przeważa nad wolnością słowa.

* - CENZURA SĄDOWA na wniosek Kamili Gasiuk-Pihowicz oraz członków jej rodziny - ojca i brata.

Sąd uznał, że nie mogę kopiować i publikować fraz kluczowych pochodzących z Google Search Console, które dotyczą tej strony, ponieważ - zdaniem Sądu - internauci mogliby błędnie skojarzyć je z ojcem Kamili Gasiuk-Pihowicz. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że opublikowane przeze mnie słowa kluczowe sugerują, „że TW Waldek i Andrzej Gasiuk to ta sama osoba”.

Być może ktoś rzeczywiście może dokonać takiego skojarzenia. Ale czy ja odpowiadam za to, co inni ludzie pomyślą? Publikowałem rzeczywiste frazy odnotowane w Google Search Console. Nie mogę przecież ponosić odpowiedzialności za cudze interpretacje, skojarzenia czy domysły.

Trudno o bardziej kuriozalny przykład ingerencji w treść publikowaną w Internecie. W praktyce oznacza to, że nawet rzeczywiste zapytania wpisywane przez internautów do wyszukiwarki mogą stać się przedmiotem sądowego zakazu publikacji. Zostałem ukarany nie za własne słowa, lecz za to, co ktoś inny pomyślał czy skojarzył. Można powiedzieć, że ponoszę konsekwencje cudzej „myślozbrodni”.

Czy tak ma wyglądać wolność słowa w demokratycznym państwie? Polska coraz bardziej przypomina rzeczywistość opisaną przez George’a Orwella w powieści „Rok 1984”. Tak, według tej logiki popełniłem „myślozbrodnię”. Orwellowska fikcja staje się niepokojąco bliska rzeczywistości.

Szczególnie bulwersujący jest sposób rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Apelacyjny w Lublinie. Wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym. Nie miałem więc możliwości osobistego, ustnego przedstawienia swoich racji przed sądem drugiej instancji. W sprawie dotyczącej granic wolności słowa i prawa do publikowania informacji taki sposób procedowania budzi moje poważne zastrzeżenia i poczucie, że głos jednej ze stron nie został wysłuchany.

Nie jest to dla mnie wyłącznie spór o kilka fraz w Internecie. To sprawa o granice wolności wypowiedzi, o prawo do prowadzenia własnej strony internetowej i o to, czy sąd powinien chronić obywatela przed bezpodstawną ingerencją, czy też jego rozstrzygnięcia mogą prowadzić do ograniczania swobody publikowania.

Składy orzekające:

Sąd Okręgowy w Siedlcach

  • SSO Jolanta Warsz

Sąd Apelacyjny w Lublinie

  • SSA Elżbieta Jakubiec
  • SSA Walentyna Łukomska-Drzymała
  • SSA Tomasz Lebowa

Strona bez cenzury: Zobacz archiwalną wersję strony


Komentarze


Skomentował Józek Prawdomowny |

Jakim prawem opluwacie tego człowieka skoro nie ma żadnych dowodów jego współpracy z tajnymi służbami poza dokumentami wytworzonymi przez funkcjonariuszy !! Nie ma zobowiązania do współpracy ani też dowodów współpracy w postaci donosów!! To podłe !! Było wielu zarejestrowanych agentów którzy nie wiedzieli o tym że są zarejestrowani a wykorzystywano relacje koleżeńskie i wyciągano informacje użyteczne dla służb !!

Odpowiedział Leszek Andrzejewski

Proszę nie wprowadzać w błąd. W teczce personalnej zachowało się WŁASNORĘCZNIE napisane zobowiązanie Henryka Gasiuka do współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa (teczka TW ps. „Waldek”, sygn. akt: IPN Lu 0414/920, s. 16). To nie jest „domniemanie” ani poszlakowe twierdzenie — to dokumentalne potwierdzenie, że Gasiuk świadomie i dobrowolnie podjął współpracę. Argumenty próbujące bagatelizować ten fakt — sugerujące, że podpis mógł być tylko formalnością — są sprzeczne z zachowanymi aktami.
Dodatkowo w materiałach operacyjnych istnieją konkretne donosy przypisywane temu współpracownikowi — przykładem jest donos znajdujący się w sprawie operacyjnego sprawdzenia krypt. „Historyk” (sygn. akt: IPN Lu 0421/341). To dowód, że zobowiązanie nie pozostało beztreściowe: nie mamy tu przypadku „podpisu, a potem odmowy współpracy”, lecz aktywnej współpracy udokumentowanej w aktach.
Fakt, że większość donosów z teczki pracy TW „Waldek” została usunięta, nie rozprasza wątpliwości — wręcz je pogłębia: usunięte materiały świadczą o tym, że Henryk Gasiuk był dla SB wartościowym i wykorzystywanym źródłem informacji. Próby minimalizowania jego roli lub sugerowania, że „nie wiedział, co robi”, są więc nie tylko nieprawdziwe, lecz także przeinaczają źródła, które łatwo sprawdzić.

Skomentował Jan |

A to ciekawe bo zachowuje się jak by miała jakieś powiązania. Przykład wyjście z posiedzenia KRS dosłownie sekundy przed upamiętnieniem minutą ciszy "Żołnierzy Wyklętych" dnia 1.03.2024 r.

Skomentował Marek z Siedlec |

To nie jest ojciec Posłanki! Ten tutaj kabel ma na imię HENRYK, a ojciec Kamili Gasiuk-Pihowicz to ANDRZEJ. Nie są żadną rodziną, w Siedlcach wszyscy o tym wiedzą.

Odpowiedział Leszek Andrzejewski

Na tej stronie nigdzie nie jest napisane, że Henryk Gasiuk jest ojcem Kamili Gasiuk-Pihowicz. Pan Henryk miał jednego syna o imieniu Waldemar ur. w 1962 roku (IPN Lu 00414/920/D rekord 8).

Skomentował Jacek |

Gasiuk - nazwisko ukraińskie.

Prosimy obliczyć 9 plus 7.